Geldkwesties

Ed Valk (51), hr-manager bij Heijmans. Hij heeft twee kinderen uit een eerder huwelijk:
Het bouwen van ons huis in België was het leukst. Maar daarna begon het onderhoud, elke vrije dag. We wisten dat we niet nog tien jaar lang al ons geld in dat huis wilden steken, maar dat we al zo snel naar een appartement zouden verhuizen, hadden we niet verwacht. We hebben het huis goed kunnen verkopen. Daardoor kunnen we ook andere dingen te doen: reizen bijvoorbeeld.
Als je elkaar op latere leeftijd ontmoet, moet je je aanpassen aan elkaars financiële gewoontes. Soms levert dat discussies op. Zo vindt Ans dat ik te veel uitgeef aan mijn kinderen. En twee jaar geleden wilde ik een nieuwe motor. Dat zorgde voor een avondje discussie. Ans wilde dat geld liever in een nieuwe keuken steken. Maar koken op butagas ging prima en je leeft maar één keer. Dus ik heb voor de motor gekozen. We zijn getrouwd op huwelijkse voorwaarden en hebben elk ons eigen geld. We storten naar rato op een gezamenlijke rekening. Netto houd ik sinds de verhuizing zo'n 60 procent over van mijn salaris. Dat zet ik op mijn spaarrekening. Ik koop niets wat ik niet nodig heb. Maar Ans is zuiniger dan ik. Ik koop een boek in de boekhandel, Ans haalt het uit de bieb.
Ans regelt alle gemeenschappelijke geldzaken. Ze is een regelaar. Ik bewonder het dat ze altijd de daad bij het woord voegt. Maar het stoort me soms dat ze altijd gelijk wil hebben. Zo hebben we een rekening van de notaris 50-50 betaald. Zij zei: 'Ik krijg nog 10 procent van jou.' In hoeverre moet je die verhouding zo precies doorvoeren?

Ans Konings (49) werkte tot de verhuizing naar Nederland als fysiotherapeut. Binnenkort gaat ze op zoek naar een nieuwe baan:
Acht jaar lang hebben we al ons geld in het huis gepompt. We hebben altijd geweten dat we hier geen tachtig zouden worden. We kunnen gruwelijk hard werken, maar we zijn geen hobbybouwvakkers. De opbrengst van de verkoop zie ik als een pensioen. Ik ga dat niet over de balk smijten. Als het gaat om gastvrijheid ben ik niet zuinig, maar ik geef geen geld uit aan onnodige luxe. De huidige winkels vind ik een ramp, als je een broek zoekt, moet je eerst alle merkbroeken langs.
Ik vind het terecht dat Ed alimentatie betaalt, maar ik ben het er niet mee eens dat hij klakkeloos allerlei financiële wensen van zijn kinderen ondersteunt. We houden heel precies bij wie wat betaalt. Als de een minder verdient, vind ik het normaal dat die ook minder bijdraagt. Ik trek dat heel strak door. Dus als een rekening van de notaris dan een keer tegenvalt, moet je daar niet moeilijk over doen. Ed weet gevoelsmatig dat die redenatie klopt, maar hij vindt het toch niet eerlijk. Ed wilde ook niet in gemeenschap van goederen trouwen. Ik denk omdat hij meer verdient dan ik en nog een erfenis verwacht. Prima, maar ik houd daarom wel vast aan onze afspraken.
We hadden in België een geïmproviseerde keuken en dat ging best. Ik heb heel wat etentjes op butagas gekookt. Maar dat er per se een nieuwe motor moest komen terwijl er al een blinkend exemplaar stond, vond ik kinderachtig. We hebben dagenlang gediscussieerd en ik heb bakzeil gehaald. Ik ga niet over zijn geld. Maar ik keer elke tegenslag altijd ten goede. Dus ik dacht: een huis zonder keuken is niet per se een probleem. Want dan kunnen nieuwe kopers hun eigen keuken uitkiezen.

Zij verdient: tijdelijk niets Hij verdient: tussen de 3.000 en 4.000 euro netto Vaste lasten: hypotheek (950 euro), Vereniging van Eigenaren (150 euro), gas, water en licht (60 euro), openbaar vervoer Ans (60 euro, Ed rijdt een leaseauto), alimentatie kinderen Ed (350 euro) Kostbaarste bezit: motor Ed (17.000 euro), fiets Ans (2.000 euro) Laatste grote aankoop: keuken (16.000 euro)

Meedoen aan deze rubriek? Mail naar huishoudboekje@nrc.nl