Geldkwesties 28 mei
ZATERDAG 28 MEI 2011 Economie NRC HANDELSBLAD - Werk & Geld
DOOR Anne Dohmen
Marc van den Broek en Tim Dekkers zijn dertig jaar samen. In 2005 emigreerden ze voor vijf jaar naar Australië en gaven alle financiële zekerheid op. Tim heeft een gat in zijn hand, Marc draagt kleding tot het kapot is.
DOOR Anne Dohmen
Marc van den Broek en Tim Dekkers zijn dertig jaar samen. In 2005 emigreerden ze voor vijf jaar naar Australië en gaven alle financiële zekerheid op. Tim heeft een gat in zijn hand, Marc draagt kleding tot het kapot is.
Hij: ‘Tim gooit tandpasta weg’
Marc van den Broek (56), redacteur en wetenschapsvoorlichter bij het AMC en parttime-partner van Mediabureau Onderste-Boven:
„Ik repareer een kapot kledingstuk liever dan dat ik het weggooi. Dat is zuinigheid, maar ook milieubewustzijn. Ik zeg altijd: is het ‘Tim-op’ of is het écht op? Hij gooit gerust een tandpastatube weg waar je nog wel drie keer je tanden mee kunt poetsen. We kenden elkaar nog niet zo lang toen hij een leaseauto mocht uitzoeken. Hij ging naar de garage en wees er gewoon één aan: ‘Doet u die maar.’ Vijf minuten later stond hij weer buiten. Ik verwonderde me daarover. Inmiddels is Tim veranderd. En ik kom dankzij hem met betere spullen thuis. Je moet gecorrigeerd worden in je leven. Na dertig jaar groei je naar elkaar toe.
„Het vertrek naar Australië betekende een financiële stap terug. We gingen van een bruto maandinkomen van 8.000 euro naar een bruto jaarinkomen van 50.000 euro. Van een vaste en goedbetaalde baan bij de Volkskrant naar een onzeker correspondentschap in Australië. Ik vond het een moeilijke stap. Tim was er erg van overtuigd dat we het zouden redden, ik had twijfels. Maar een week na onze aankomst braken er enorme rassenrellen uit op het strand van Sydney. Australië was wereldnieuws. De klusjes regen zich aan elkaar. We deden alles zelf, van productie, cameravoering tot aan de montage. Het scheelde een hoop geld dat we niemand in hoefden te huren. En het scheelde ook dat we onze journalistieke sporen al hadden verdiend. De teruggang in inkomen vond ik niet erg. Ik gaf toch al niks om wintersport en om etentjes waarbij je 200 euro stukslaat. Omdat ik zuinig ben, kan ik met minder toe.”
„Ik repareer een kapot kledingstuk liever dan dat ik het weggooi. Dat is zuinigheid, maar ook milieubewustzijn. Ik zeg altijd: is het ‘Tim-op’ of is het écht op? Hij gooit gerust een tandpastatube weg waar je nog wel drie keer je tanden mee kunt poetsen. We kenden elkaar nog niet zo lang toen hij een leaseauto mocht uitzoeken. Hij ging naar de garage en wees er gewoon één aan: ‘Doet u die maar.’ Vijf minuten later stond hij weer buiten. Ik verwonderde me daarover. Inmiddels is Tim veranderd. En ik kom dankzij hem met betere spullen thuis. Je moet gecorrigeerd worden in je leven. Na dertig jaar groei je naar elkaar toe.
„Het vertrek naar Australië betekende een financiële stap terug. We gingen van een bruto maandinkomen van 8.000 euro naar een bruto jaarinkomen van 50.000 euro. Van een vaste en goedbetaalde baan bij de Volkskrant naar een onzeker correspondentschap in Australië. Ik vond het een moeilijke stap. Tim was er erg van overtuigd dat we het zouden redden, ik had twijfels. Maar een week na onze aankomst braken er enorme rassenrellen uit op het strand van Sydney. Australië was wereldnieuws. De klusjes regen zich aan elkaar. We deden alles zelf, van productie, cameravoering tot aan de montage. Het scheelde een hoop geld dat we niemand in hoefden te huren. En het scheelde ook dat we onze journalistieke sporen al hadden verdiend. De teruggang in inkomen vond ik niet erg. Ik gaf toch al niks om wintersport en om etentjes waarbij je 200 euro stukslaat. Omdat ik zuinig ben, kan ik met minder toe.”
Hij: ‘Supergelukkig met de helft minder’
Tim Dekkers (50), freelancejournalist (Mediabureau Onderste-Boven):
„Wij zijn sinds ons huwelijk in 2001 financieel gefuseerd. Waarom zouden we een kunstmatige scheiding in onze spullen aanbrengen? Marc is een spaarder. Hij is zuinig, terwijl ik houd van uitgaan, van stedentrips en van mooie kleren. Marc draagt kleding gerust zeven jaar lang. Terwijl ik denk: koop iets wat bij de nieuwe trends past. Ik heb me erover verbaasd dat hij zo weinig behoefte heeft om zichzelf te vernieuwen. Maar als je lang samen bent, ga je middelen. Ik ga graag naar een viersterrenhotel, Marc vindt twee sterren wel genoeg. En dus gaan we naar een driesterrenhotel. Wij zijn het wandelende poldermodel.
„Iedereen riep dat onze emigratie naar Australië een ramp zou worden. Ik had een mooie baan bij televisieprogramma Netwerk, Marc bij de Volkskrant. Je zet alle zekerheid overboord en gaat naar de andere kant van de wereld. Laconiek kozen we voor de ervaring – ik was ervan overtuigd dat het goed zou komen. Als freelancer moet je leren dat je niet in paniek moet raken wanneer je een maand bijna niets verdient. Want de volgende maand is er weer een bosbrand en verdien je genoeg voor vier maanden. Ik had het volste vertrouwen dat het goed zou komen, Marc vond het lastiger. Hij zat soms meer in de rats als er geen geld binnenkwam.
„Deze stap betekende een halvering van ons inkomen, maar dat bleek een bevrijdende ervaring. We hebben gewoon alle luxe geschrapt, zoals wintersport en stedentripjes. Ik miste het helemaal niet. Al denk ik wel dat ik dat in Nederland een stuk moeilijker had gevonden dan in Australië. Wij konden met de helft minder ook supergelukkig zijn.”
„Wij zijn sinds ons huwelijk in 2001 financieel gefuseerd. Waarom zouden we een kunstmatige scheiding in onze spullen aanbrengen? Marc is een spaarder. Hij is zuinig, terwijl ik houd van uitgaan, van stedentrips en van mooie kleren. Marc draagt kleding gerust zeven jaar lang. Terwijl ik denk: koop iets wat bij de nieuwe trends past. Ik heb me erover verbaasd dat hij zo weinig behoefte heeft om zichzelf te vernieuwen. Maar als je lang samen bent, ga je middelen. Ik ga graag naar een viersterrenhotel, Marc vindt twee sterren wel genoeg. En dus gaan we naar een driesterrenhotel. Wij zijn het wandelende poldermodel.
„Iedereen riep dat onze emigratie naar Australië een ramp zou worden. Ik had een mooie baan bij televisieprogramma Netwerk, Marc bij de Volkskrant. Je zet alle zekerheid overboord en gaat naar de andere kant van de wereld. Laconiek kozen we voor de ervaring – ik was ervan overtuigd dat het goed zou komen. Als freelancer moet je leren dat je niet in paniek moet raken wanneer je een maand bijna niets verdient. Want de volgende maand is er weer een bosbrand en verdien je genoeg voor vier maanden. Ik had het volste vertrouwen dat het goed zou komen, Marc vond het lastiger. Hij zat soms meer in de rats als er geen geld binnenkwam.
„Deze stap betekende een halvering van ons inkomen, maar dat bleek een bevrijdende ervaring. We hebben gewoon alle luxe geschrapt, zoals wintersport en stedentripjes. Ik miste het helemaal niet. Al denk ik wel dat ik dat in Nederland een stuk moeilijker had gevonden dan in Australië. Wij konden met de helft minder ook supergelukkig zijn.”
Inkomsten en uitgaven
Marc verdient: netto 2.000 euro AMC (3,5 dag) en variabele inkomsten voor zijn freelanceklussen
Tim verdient: 1.000-6.000 euro bruto (afhankelijk van het aantal opdrachten)
Vaste lasten: hypotheek (1.200 euro bruto), gas, water, licht en kabeltelevisie (250 euro), telefoon (80 euro, zowel mobiele als vaste telefoons), ziektekostenverzekering (166 euro), sportverenigingen (60 euro)
Laatste grote aankoop: bamboehek dakterras (3.000 euro)
Kostbaarste bezit: videocamera (5.000 euro)
Meedoen aan deze rubriek? Mail naar huishoudboekje@nrc.nl
Tim verdient: 1.000-6.000 euro bruto (afhankelijk van het aantal opdrachten)
Vaste lasten: hypotheek (1.200 euro bruto), gas, water, licht en kabeltelevisie (250 euro), telefoon (80 euro, zowel mobiele als vaste telefoons), ziektekostenverzekering (166 euro), sportverenigingen (60 euro)
Laatste grote aankoop: bamboehek dakterras (3.000 euro)
Kostbaarste bezit: videocamera (5.000 euro)
Meedoen aan deze rubriek? Mail naar huishoudboekje@nrc.nl
Nieuwe vacatures