Peggy Hol (23), verkoopster bij de Etos:

„Mijn voornemen om Marieke ten huwelijk te vragen, hield me erg bezig. Ik wist dat ik het tijdens onze vakantie wilde doen. Maar omdat Turkije een islamitisch land is, moest ik mijn oorspronkelijke idee aanpassen. Homoseksualiteit wordt daar moeilijk geaccepteerd. Dus in plaats van een spectaculair, aandachtstrekkend aanzoek, ben ik gewoon tijdens een zonsopgang op mijn knieën gegaan. Dat ging nogal onhandig, dus haar eerste reactie op mijn aanzoek was: ‘Oh, dát wou je vragen!’ Wat een kutzin, dacht ik, beetje jammer dat je dat als eerste zegt, haha.

„In haar enthousiasme wilde Marieke meteen de volgende zomer trouwen. Maar ik zag het niet zitten om een jaar krom te liggen voor een toffe huwelijksdag en een vakantie. Meteen bij thuiskomst hebben we een trouwrekening geopend. We storten erop wat we kunnen missen. Wel fifty-fifty: stortte ik 5 euro, dan deed Marieke dat ook. Voor mij was dat financieel soms zwaar, ik houd weinig over voor mezelf. Maar ik vind het belangrijk dat we evenveel bijdragen. Ook al verdient Marieke meer, ik vind het niet fijn om op haar zak te teren. Ik weet niet waarom me dat in het dagelijks leven minder moeite kost. Misschien juist omdat het om een huwelijksreis gaat, en ook omdat het op vakantie meer opvalt.

„Ik ben een stuk makkelijker met geld op vakantie dan Marieke. Ik werk er een jaar hard voor, dan wil ik ook volledig kunnen ontspannen en niet elke euro omdraaien. Als het op is, is het op. Voor hetzelfde geld stort op de terugweg ons vliegtuig neer, dan is het toch jammer als ik niet met dolfijnen heb gezwommen omdat dat te duur is.”

Marieke de Haan (33), groepsleerkracht in het basisonderwijs:

„Peggy vroeg mij ten huwelijk op vakantie in Turkije. Terwijl we naar de zonsopgang keken, ging ze op haar knieën naast mijn strandbedje. Ik zei meteen dat ik graag met haar wilde trouwen. Ik vind het een mooie manier om mijn liefde voor Peggy vast te leggen. Het liefst wilde ik dat al de volgende zomer doen. Maar Peggy vond dat financieel niet haalbaar. Ze dacht dat een jaar sparen te kort was om te kunnen trouwen en reizen zoals wij dat willen. Nu, na twee jaar sparen, is het huwelijk financieel rond, maar de vakantie nog niet. We hebben gehoord dat het verbazingwekkend is hoeveel geld je krijgt op je bruiloft. Het zou mooi zijn als we quitte spelen, maar ik vind het belangrijker dat iedereen er is. Ik heb bovendien een noodpot achter de hand.

„Op vakantie laat ik echt bijzondere dingen niet schieten om het geld, maar ik ben me wel bewust van ons budget. Ik bedenk van tevoren waar mijn grens ligt. Peggy is daarin iets makkelijker dan ik. Zij zegt: ‘Dát wil ik doen, dus dan doe ik dat.’ Meestal ben ik met goede argumenten wel over te halen.

„Op onze gezamenlijke boodschappenrekening storten we naar vermogen, op onze trouw- en huwelijksreisrekening storten we fifty-fifty. Ook al verdient Peggy een stuk minder dan ik. Pas geleden waren we op een korte vakantie in Cambridge, en die heb ik bijna helemaal betaald. Peggy vindt dat moeilijk. Voor onze huwelijksreis wil ze het echt samen doen. Elke maand maken we geld over, de ene maand meer dan de andere. Maar altijd precies evenveel.”

Bestemming: Cuba
Duur: 23 dagen
Kosten: Vliegtuig, autohuur, reisverzekering en één week all inclusive hotel (3.700 euro), overnachting en eten overige twee weken (naar schatting 1.000 euro)
Dagbudget: Afhankelijk van huwelijksgiften
Vakantiegeld Marieke: 2.550 euro bruto
Vakantiegeld Peggy: Verwaarloosbaar, omdat ze nog niet zo lang bij Etos werkt

Meedoen aan deze rubriek? Mail naar huishoudboekje@nrc.nl

Marieke de Haan (links) en Peggy Hol gaan op huwelijksreis naar Cuba. Foto David Galjaard