Overleven met Survival Ken

Een sluw ijslaagje bedekt de stoepen en wacht af tot je er genadeloos op zal uitglijden. Dekens en oude teddyberen op de vensterbank moeten ervoor zorgen dat de tocht buitenshuis blijft. En er is een goede kans dat je uren in een trein vast zal komen te zitten, waar je enige kans op een beetje vocht zal bestaan uit het flaconnetje oogdruppels van die oude mevrouw naast je. Nu de winterapocalyps gaande is, betekent ‘naar Zwolle gaan in een winterjas van de Zara’ eigenlijk hetzelfde als ‘ik duim dat ik deze dag mag overleven’.

‘Ah, een bloederig karkas om in te schuilen voor de kou. Na jou, liefje’

Om me op deze barre survivals voor te bereiden, doe ik wat ieder weldenkend, rationeel mens zou doen: ik kijk tv. En dan met name naar mijn nieuwe lievelings-overlevingsprogramma: Man Woman Wild.

In dit dagelijkse Discovery-programma worden een man en een vrouw in een of andere onherbergzame omgeving gedropt, waarna ze vier dagen moeten overleven. Het bijzondere zit ’m erin dat de man en vrouw getrouwd zijn. Oftewel: iedere keer als er van droge takken en hyenapoep een hut gebouwd moet worden, bestaat de mogelijkheid dat de vrouw zal opmerken dat de hut niet helemaal in evenwicht is, net als zijn drankgebruik de vorige Kerst bij tante Henny, overigens.

Waar ze op de promofoto nog iets hebben van een gelikt pornostel (hij lang en donker, zij blond en met hevig geëpileerde wenkbrauwen) zijn ze in het programma gelukkig alleen maar koud, moe en miserabel. De man is een Amerikaanse legerkapitein die zich zijn hele carrière heeft gespecialiseerd in survival. Hij heeft net een boek gepubliceerd: Mykel Hawke’s Green Beret Survival Manual: Essential Strategies For Shelter and Water, Food and Fire, Tools and Medicine, Navigation and Signaling, Survival Psychology and Getting Out Alive! Een titel waarvan je alleen maar kan hopen dat je hem niet net aan het lezen bent als je wordt beslopen door een beer ofzo. Zijn vrouw is een Britse journaliste, en hoewel zij ook veel avontuurlijke reizen op haar naam heeft, hou je toch het gevoel dat haar man Mykel er net iets meer plezier aan beleeft: hij lijkt met zijn lage fluisterstem, zijn kaaklijn en zijn bloedserieuze uitspraken als: „We have to be quick if we want to reach the valley before dark” een soort Survival Ken. Zo één met een oneindige trukendoos: de ene keer steekt hij handgel in de fik voor wat warmte, de volgende keer pluist hij een tampon uit om een vuurtje gaande te houden. In elke situatie ziet hij mogelijkheden.

Maar het mooiste van de serie is toch hun relatie: niet omdat ze steeds ruzie maken, maar omdat ze juist hun uiterste best doen liefdevol te blijven – onder welke omstandigheden dan ook. Waardoor je taferelen krijgt als: „Ah, een bloederig karkas om in te schuilen voor de kou. Na jou, liefje” en „Schat, ben je wakker? Ik heb hier wat levende maden als ontbijt op bed”.

Dát is de grootste overlevingsstrategie die Man Woman Wild ons wil leren: ook in tijden van een winterapocalyps, blijf lief voor elkaar.